oproep voor de MARS DER BESCHAVING

Komend weekend geven kunstenaars en cultuurliefhebbers in een groot aantal protestacties vorm aan hun onvrede over de plannen van het kabinet. Op zondag 26 juni bezetten kunstenaars Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam. Na de bezetting trekt de Mars der Beschaving in een nachtelijke tocht op naar Den Haag. Artemis loopt mee. Volg ons voorbeeld!

Kunstenaars en publiek van locatietheaterfestival Oerol geven al op vrijdag 24 juni een aftrap van deze Mars op Terschelling. De protesten bereiken hun kookpunt op maandag 27 juni op het Malieveld en het Binnenhof.

Gerenommeerde kunstenaars onder wie Pierre Audi, Ann DeMeester, Ivo van Hove, Conny Janssen, Joost Conijn en Ramsey Nasr en politici onder wie Job Cohen, Emile Roemer en Boris van der Ham wonen manifestaties bij en spreken zich uit tegen de onverantwoordelijke bezuinigingen op cultuur.

De organisatoren roepen alle verontruste Nederlanders op om zich aan te sluiten, omdat dit kabinet minachting heeft voor de toekomst. Winstbejag op korte termijn brengt uiteindelijk grote schade teweeg, niet alleen aan de kunst, maar ook aan zorg, onderwijs en milieu. Het is tijd om samen een grens te trekken.

Meer informatie over Boijmans Bezet: www.schuileninhetrijks.nl
Meer informatie over de Mars der Beschaving: www.marsderbeschaving.nl
Een overzicht van de acties wordt verzameld op: www.schadekaart.nl

De actie wordt o.a. ondersteund door: Kunsten '92, FNV Kiem, Federatie van werkgeversverenigingen Cultuur: Koepel Opera, Werkgevers Kunst en Cultuur (WKC), Kunstconnectie, Rijksgesubsidieerde Filminstellingen (RFI), Branche Organisatie Acteursbureaus (BOACT), Vereniging Nederlandse Poppodia en -Festivals (VNPF), Vereniging Nederlandse Muziek, Ensembles (VNME), Nederlandse Associatie voor Podiumkunsten (NAPK), Nederlandse Museumvereniging (NMV), Vereniging van Rijksgesubsidieerde Musea (VRM), Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD), Vereniging Werkgevers Amateurkunst, Werkgeversvereniging Openbare Bibliotheken (WOB).

ARTEMIS WINT PRIJS
Brabants Dagblad publiceerde vandaag dat Theater Artemis de Theaterprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Brabant wint. Het fonds waardeert vooral de wijze waarop Artemis de grenzen tussen jeugd- en volwassenentheater wil opheffen. Volgens het cultuurfonds staat Artemis garant voor durf, moed, verrassing en een hoge artistieke kwaliteit.
Lees meer.

www.artemis.nl

A man who knows the price of everything and the value of nothing. - Oscar Wilde

Zondag 26 juni 2011
Locatie: Binnenplaats museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
Aanvang: 16.10 uur
Einde: 16.35 uur

Maandag 27 juni 2011
Locatie: Malieveld, Den Haag
Aanvang: vanaf 13.00 uur

LOCATIE EN TIJDSTIP AANGEPAST!
Als onderdeel van de gezamenlijke acties tegen het nieuwe beleid van de overheid op het gebied van kunst en de aangekondigde bezuinigen, wordt een Flashmob in de vorm van een Card Stunt georganiseerd. Honderden deelnemers zullen elk een bordje boven hun hoofd tillen en gelijktijdig omdraaien waardoor een gezamenlijk protest wordt gevormd.

Zorg dat je erbij bent, hoe meer deelnemers hoe groter het effect!

Deze actie wordt georganiseerd door SKOR | Stichting Kunst en Openbare Ruimte.
Voor meer informatie: 020-6722525 / flashmob@skor.nl

Het huidige kabinet besluit 50% te bezuinigen op kunst&cultuur in Brabant. Dat is veel meer dan in alle andere provincies. Een onbegrijpelijke fout. In Brabant wordt maar liefst 20% van het nationaal inkomen verdiend, we zijn de slimste provincie van het land, kennisregio nummer 1 van de wereld, een lichtend voorbeeld en de dichtstbevolkte regio na de randstad. Wij gaan ervoor de onevenredige culturele kaalslag in onze provincie te voorkomen. Want met het verdwijnen van zoveel kunst&cultuur verdwijnt onze kennis, kracht, licht, bedrijvigheid. Komen we nu niet in actie, dan keert Brabant terug naar de donkere Middeleeuwen.

OPROEP AAN ALLE BRABANDERS, begaan met kunst en cultuur: het licht kwam altijd al uit Brabant. Houd het brandend!

Dinsdag 21 juni verzamelen we om 15u30 op het Binnenhof in Den Haag.
Daar bieden wij premier Rutte en de fractievoorzitters van het huidige kabinet een Wake-up Light aan.
En wij lichten het wel even toe.
Neem je bureau-, schemer- of lavalamp mee en laat je zien!

PROGRAMMA
Dinsdag 21 juni
15u30 verzamelen op het Binnenhof Den Haag
Voor 18.00 uur aanbieden Wake-up Light aan fractievoorzitters door een bestuurder van de provincie Noord-Brabant.

LAATSTE KANS VOOR BRABANT!
KOM NU IN ACTIE!!

Geachte heer Zijlstra,
Geachte leden van de Tweede Kamer,

De notitie die de Staatssecretaris vandaag heeft bekend gemaakt, betekent geen nieuw begin, zoals deze eerder heeft gesteld, maar simpelweg het einde van een internationaal gewaardeerd cultuurklimaat dat zijn weerga niet kent
elders in de wereld.

Voor Thorbecke, de geestelijk vader van staatssecretaris Zijlstra, althans van zijn partij, was de politiek het gevolg van een lange termijn visie. Hij zag de politiek bestuurder als vormgever van de tijd, die historische lijnen interpreteert en van daaruit een visie ontwikkelt voor de toekomst. De maatregelen die de Staatssecretaris voorstelt verbleken in het licht van zijn voorganger tot resultaatbejag op de korte termijn, dat zich geen enkele rekenschap geeft van historische verworvenheden en maatschappelijke ontwikkelingen.

Een prominente Nederlandse verzamelaar noemde de notitie van de Staatssecretaris een nieuwe ‘beeldenstorm’. Die vergelijking is treffend en adequaat: het veld ‘beeldende kunst’ wordt in en door deze notitie verminkt
met fatale gevolgen voor het publiek.

We leven in een beeldcultuur. Kennis en informatie circuleert grotendeels in de vorm van beeld. Kunst, en beeldende kunst in het bijzonder, is bij uitstek het domein dat ons leert om te gaan met dat wat we nog niet kennen, dat ons onverwachte visies en vergezichten biedt. Beeldende kunst maakt een zelfbewuste en kritische omgang met het alomtegenwoordige beeld mogelijk. Het is daarom onbegrijpelijk dat een overheid die haar burgers wil voorbereiden op een veelbelovende toekomst, besluit om dat deel van het maatschappelijk bestel onderuit te halen, dat het publiek hierin begeleidt. De keiharde aanpak van de sector beeldende kunst (van 53,5 miljoen naar 31 miljoen) wordt in deze notitie niet onderbouwd met logische noch feitelijke argumenten.

De Staatsecretaris heeft onder meer besloten om:
• het budget van het Mondriaanfonds te halveren.
• het aantal presentatie-instellingen in de BIS drastisch te reduceren van 11 naar 6. De instellingen die niet meer in de BIS zitten kunnen daarenboven NIET terecht bij het Mondriaanfonds en hebben daardoor geen overlevingskans.
• kunsttijdschriften geen subsidie meer te verstrekken.
• de overheidssteun aan de functies die nu worden ingevuld door biënnale Manifesta, SKOR | Stichting Kunst en Openbare Ruimte, het sectorinstituut Premsela, Virtueel Platform, het Nederlands Instituut voor Mediakunst volledig stop te zetten.
• de financiering van de postacademische kunstenaarsopleidingen de Ateliers, Rijksakademie van beeldende kunsten, Europees Keramisch Werkcentrum en de Jan van Eyck Academie stop te zetten.
• de komende vier jaar enkel de verdere ontwikkeling van 50 beeldend kunstenaars die zich hebben bewezen als toptalent te ondersteunen
• de individuele basisstipendia en werkbeurzen aan kunstenaars te halveren. De huidige subsidies met het karakter van een inkomstenvoorziening VOLLEDIG stop te zetten.

De directe en onmiddellijke gevolgen van deze maatregelen voor het PUBLIEK dat kunst van nu wil zien en meemaken, zijn catastrofaal:
• Makers, producenten en kunstenaars zijn de basis van de culturele infrastructuur. Zonder kunstenaars is er immers geen kunst. Geen of onvoldoende steun aan kunstenaars om zich professioneel en full-time te richten op het maken van werk, betekent dat er geen innovatief werk te zien is.
• Geen postacademische opleidingen betekent geen aanwas van nieuwe kunstenaars die excelleren en Nederland in het buitenland kunnen vertegenwoordigen. Het opheffen van deze functie leidt direct tot een verschraling van het aanbod in Nederlandse presentatie-instellingen waardoor Nederland haar concurrentie positie verliest. Het leidt tot
een totale verarming van de kunstmarkt in Nederland en tot een verzwakking van de Nederlandse galeries op de internationale kunstmarkt.
• Een minimaal aantal presentatie instellingen betekent dat de nieuwe kunst haar weg naar het publiek niet vindt en opgesloten blijft in ateliers en depots. Het Nederlands en internationale publiek in Nederland kan geen vernieuwende kunst meer zien.
• Het opheffen van een instelling als SKOR betekent dat de aanwezigheid van kunst in de openbare ruimte – democratisch en bij uitstek ‘antielitair’, want voor iedereen gratis toegankelijk – afneemt.
• Het opheffen van een instelling als NIMk betekent dat een waardevol deel digitaal erfgoed – videokunst en filmkunst en mediakunst–versnipperd raakt en niet meer toegankelijk is voor het publiek

Het innovatieve gedeelte van het beeldende kunstenveld, dat tevens het internationale aanzien van creatief Nederland bepaalt, kan niet zonder een financiële injectie van staatswege bestaan. Het huidige culturele stelsel dat vandaag definitief werd getorpedeerd heeft kunstenaars en curatoren voortgebracht die momenteel internationaal furore maken en die ondermeer tijdens de huidig Biënnale van Venetië – de wereldkampioenschappen van de beeldende kunst – in het brandpunt van de belangstelling staan.

Zo prijkt het werk van Navid Nuur op de voorkant van de officiële catalogus van de Biënnale van Venetië. Hij neemt net als de in Nederland woonachtige Amalia Pica, deel aan de centrale tentoonstelling ‘Illuminations’. Hun collega’s Praneet Soi, Yael Bartana, Wendelien van Oldenborgh en Han Hoogerbrugge, Aernout Mik, Libia Castro en Olafur Olafsson en Edwin Driessens en Maria Verstappen spelen een hoofdrol in de paviljoens van respectievelijk India, Polen, Denemarken, Roma, IJsland en Dropstuff. Nederlander Guido van der Werve is tegelijkertijd te zien in het kader van de tentoonstelling Future Generation, waarmee de Oekraïense Victor Pynchuck het talent van de toekomst signaleert. Niet alleen Nederlandse makers schitteren in Venetië dit jaar, hun collega-curatoren zijn eveneens prominent aanwezig. Maar liefst vijf in Nederland werkzame curatoren richten dit jaar een paviljoen in : Marres-directeur Guus Beumer neemt het Nederlandse paviljoen voor zijn rekening, BAK-directeur Maria Hlavajova het Roma paviljoen, freelancer Maria Rus Bojan het Roemeense, SKOR-directeur Fulya Erdemci het Turkse en de Appel-tutor Henk Slager het Georgische.

De prestaties van deze kunstenaars en curatoren zijn mogelijk gemaakt door het bestaan van een cultureel stelsel dat experiment, vernieuwing, talentontwikkeling en een internationale focus tot nu toe koesterde en (financieel) mogelijk maakte. Zij hebben hun werk en praktijk kunnen ontwikkelen dankzij investeringen van de Nederlandse staat. Investeringen die zij nu verzilveren en laten resulteren in een ‘exportproduct’ waar Nederland trots op kan zijn. Dit stelsel wordt wereldwijd erkend en geroemd omwille van zijn efficiëntie en toekomstgerichtheid.

De notitie van de Staatssecretaris geeft aan dat het kabinet alleen denkt aan wat vandaag onmiddellijk resultaat oplevert en niet wat ‘waarde voor de toekomst’ genereert. We weten het allemaal: er is niet alleen een vandaag,
er is ook een morgen. Wij willen graag dat in dat Nederland van morgen nog vaak en veel kunst van nu en erfgoed van gisteren te zien is. We hopen dat de Tweede Kamer dit verlangen met ons deelt en ingaat tegen een beleid dat
alleen in het teken staat van vandaag.

De besturen, directies en vertegenwoordigers van:
De Zaak Nu – namens de presentatie-instellingen
SKOR | Stichting Kunst en Openbare Ruimte
NIMk – Nederlands Instituut voor Mediakunst
De postacademische instellingen – de Ateliers, Rijksakademie en Jan van Ecyk Academie
Verzamelaar Martijn Sanders, mecenassen Maurice van Vaalen, en Rob Defares
Actiegroep kunstenaars ‘Schuilen in het Rijks’

Zoals u weet is De Zaak Nu de landelijke belangenvereniging voor presentatie-instellingen. Deze vormen het ‘MKB’ van de sector beeldende kunst, waar presentatie en productie van hedendaagse kunst centraal staat. Het gaat om een pluriform veld tussen het museale, het commerciële en het onderwijsveld.

De Zaak Nu heeft het advies van de Raad met grote belangstelling gelezen. Ondanks het feit dat zij begrip heeft voor het feit dat de Raad voor een bijzonder moeilijke opdracht stond, is zij geschokt door het feit dat de sector beeldende kunst met een extreem ‘bezuinigingspercentage’ van 30 procent wordt geconfronteerd. Het waardeoordeel dat hieraan ten grondslag moet liggen, en het hiermee gesuggereerde ondergeschikte belang van beeldende kunst in vergelijking met andere disciplines vinden wij echter niet terug in de bijgevoegde sectoranalyse.

In haar advies en sectoranalyse geeft de Raad namelijk aan dat de beeldende kunst een sector in beweging is en met name de ‘dynamiek en internationale betekenis van de Nederlandse beeldende kunst voor een belangrijk deel te danken zijn aan de Nederlandse presentatie-instellingen. Het zijn wegbereiders in velerlei opzichten...zonder deze toekomstgerichte programma’s zou de beeldende kunst veranderen in stilstaande water.’( sectoranalyse p. 48).

Elders schrijft de Raad: “de nieuwe infrastructuur (…) moet de ontwikkeling van kunst en ontwerp kunnen stimuleren” (samenvatting advies, p. 20). Zij geeft verder aan dat presentatie-instellingen cruciaal zijn voor de verdere ontwikkeling in de beeldende kunst aangezien zij garant staan voor vernieuwing en experiment en dat deze vorm van innovatie behoefte heeft aan financiële continuïteit.

We kunnen niet anders concluderen dan dat er een grove discrepantie is geslopen in dit advies: enerzijds wijst de Raad erop dat de vitaliteit van de sector beeldende kunst ligt bij makers en presentatie-instellingen, anderzijds wentelt zij de bezuinigingen grotendeels af op dit middenveld van de sector.

Ten opzichte van de BIS wordt geopteerd voor zowat een halvering van het aantal, van 11 naar 6. Dit verplicht dezen “op een flexibele manier financiële ondersteuning aan te vragen bij het nieuwe Mondriaanfonds”. De druk op het sterk verkleinde budget van dit fonds zal onevenredig hoog worden, aangezien behalve de vijf geschrapte instellingen, tientallen andere organisaties en wellicht ook musea (immers, hun tentoonstellingsbudget vermindert met 75%) er aanspraak op zullen gaan maken.

Los van het feit dat deze instellingen hun gewaardeerde internationale werking niet kunnen volhouden zonder een gewaarborgde financiële continuïteit, is dit een kaalslag voor de regio. Een zorgvuldig opgebouwd publiek zal verstoken blijven van hedendaagse kunst en innovatie. Jonge, vaak pas afgestudeerde kunstenaars vinden geen plek meer waar ze inhoudelijke en productionele begeleiding krijgen en nieuw werk kunnen ontwikkelen en presenteren. De doorstroming naar galeries, verzamelaars en musea stokt. De presentatieinstellingen zelf zullen aan programmering en aan professionaliteit moeten inboeten.

Hoezo, van belang voor de ontwikkeling en vernieuwing? Hoezo, verantwoordelijk voor de dynamiek en internationale betekenis van de Nederlandse beeldende kunst?

Presentatie-instellingen vormen de essentiële schakel tussen kunstvakonderwijs (dat vooralsnog buiten beschouwing blijft) en gevestigde instituties als musea en galeries. Het aantasten van die verantwoordelijke positie zal een negatief uitstralingseffect naar beide zijden in de keten hebben. Presentatie-instellingen vormen de directe verbinding tussen hedendaagse kunstenaars en het publiek in de regio en Randstad. Ze vormen vaak de enige plekken waar kunst van nu (‘het erfgoed van morgen’) getoond wordt. Presentatieinstellingen zijn flexibel en, veel beter dan andere instituties, in staat en gemotiveerd om in te spelen op allerlei maatschappelijke ontwikkelingen, kwesties en problemen. Zij zijn mede verantwoordelijk voor maatschappelijke vernieuwing en daarmee een onmisbare schakel tussen kunstsector en samenleving. Ondanks hun zeer beperkte personele omvang en het vaak ontbreken van een volwaardige afdeling educatie, zien deze instellingen hun rol als bemiddelaar tussen kunstenaar en publiek als een essentiële functie.

We vragen de staatssecretaris om in zijn Hoofdlijnennotitie meer ruimte te bieden aan de instellingen in het middenveld, dan de Raad adviseert. Het zijn immers de motoren voor artistieke en creatieve talentontwikkeling, die er voor zorgen dat kunst die nieuw is – en nog niet terecht kan in de musea – een publiek bereikt en niet opgesloten blijft in ateliers of repetitiezalen.

We vragen de staatssecretaris tevens om in zijn Hoofdlijnennotitie een matchingsregeling te (her)overwegen. Dit vormt een belangrijke randvoorwaarde voor ‘meer ondernemerschap’ binnen de sector beeldende kunst. Het is een onontbeerlijk incentive voor het verder verhogen van de eigen inkomsten – niet alleen vanuit het perspectief van de ‘ontvangende’ instellingen, maar ook uit het perspectief van de schenkers, gevers en mecenassen. We vragen de staatssecretaris om aan het publiek van de bloeiende sector beeldende kunst te denken in de grote steden, maar zeker ook in de regio, en te zorgen voor een pluriforme en flexibele basisstructuur van publieksgerichte innovatiecentra, de presentatie-instellingen.

Moet beeldende kunst achter de gesloten deuren van ateliers blijven en niet langer zijn weg vinden naar een publiek? Moet de maatschappelijke potentie van beeldende kunst onaangesproken blijven? Moeten de toptalenten die wij opleiden in de kiem gesmoord worden? Dat kunt u toch niet willen; dat staat haaks op uw gedachtegoed.

Hoogachtend,
Arno van Roosmalen, voorzitter,
namens De Zaak Nu

Nederland gaat als kennis- en innovatieland verloren
DE KUNST VAN VANDAAG IS HET ERFGOED VAN MORGEN

De langetermijngevolgen en de economische effecten van de voorgenomen bezuinigingen op kunst en cultuur zijn zo ingrijpend, dat een viertal presentatie-instellingen voor beeldende kunst het initiatief hebben genomen tot een gezamenlijk platform, De Zaak NU.

De Zaak NU zal opkomen voor de belangen van presentatie-instellingen en kunstenaarsinitiatieven, die tot nu toe nog niet georganiseerd zijn. De Zaak NU wil namens deze instellingen gesprekspartner zijn voor de overheid en het bedrijfsleven, om vanuit kennis en inhoud mee te denken over de toekomst van de beeldende kunst en het kunstbeleid in Nederland . De Zaak NU zal ook aansluiting zoeken bij andere belangenbehartigers in de cultuursector.

Nederland wordt internationaal geroemd vanwege een gedifferentieerde infrastructuur voor de presentatie van beeldende kunst. Juist deze organisaties en instellingen maken de productie van nieuwe kunstwerken mogelijk en bieden de noodzakelijke reflectie op actuele maatschappelijke ontwikkelingen. Bovenal functioneren zij als bemiddelaar tussen de kunst en het publiek. Zij vormen de basis voor innovatie, economische ontwikkeling en vooral maatschappelijke vernieuwing en bewustzijn.

Het nieuwe regeerakkoord presenteert harde bezuinigingen op kunst en cultuur. Binnen de onevenredige bezuinigingen van meer dan 20% op de cultuursector wordt met name de kunstproductie hard aangepakt. Tegelijkertijd wordt het belang van de erfgoedsector onderkend en veilig gesteld. Dat betekent voor de kunsten een bezuiniging van ruim 50%, een halvering van het budget voor de productie en presentatie van hedendaagse kunst. De plannen kunnen een desastreuze uitwerking hebben op de internationale positie van Nederland. Als deze plannen worden gerealiseerd zal Nederland de ambitie zich te profileren als kennis- en innovatieland niet kunnen waarmaken en komt de vitaliteit van de Nederlandse cultuur internationaal sterk onder druk te staan.

Initiatiefnemers van De Zaak NU zijn Guus Beumer (Marres, Maastricht), Katja Diallo (Noordkaap, Dordrecht), Maria Hlavajova (BAK, Utrecht) en Arno van Roosmalen (Stroom Den Haag).

Om het kabinet voor te zijn zijn zes vertegenwoordigers uit de kunsten achter gesloten deuren op zoek naar een nieuw bestel. Misschien zelfs wel zonder Raad voor Cultuur.
Lees meer.

De kunstwereld heeft een akkoord bereikt over een voorstel voor ingrijpende hervormingen voor de gesubsidieerde kunstsector. De rol van de overheid wordt aanzienlijk kleiner. Kunstinstellingen moeten zoeken naar andere financiering naast subsidies. Het reageren op de markt - de vraag van het publiek - wordt veel belangrijker. Zo moet er een betere balans worden bereikt tussen vraag en aanbod. De drempel om in aanmerking te komen voor subsidie moet hoger worden.

De zogenoemde 'Tafel van Zes' heeft tot gisteravond laat onderhandeld over het akkoord. Het wordt binnenkort aangeboden aan staatssecretaris Zijlstra van Cultuur. In de Tafel van Zes is de gehele kunstwereld vertegenwoordigd: werkgevers, werknemers, fondsen, de belangenvereniging Kunsten '92, de sector¬instituten en de denktank Cultuurformatie.

Het is voor het eerst dat de kunstwereld gezamenlijk een visie heeft ontwikkeld op het kunstbeleid. Staatssecretaris Halbe Zijlstra van Cultuur wil het huidige subsidiesysteem omvormen. De kunstwereld wil met zijn visie, die vandaag wordt gepresenteerd, invloed uitoefenen op de plannen van de staatssecretaris, die hij in juni gaat presenteren. Ook hoopt de Tafel van Zes dat de voorstellen een rol zullen spelen in de Raad voor Cultuur. Die komt eind april, begin mei met een officieel advies aan Zijlstra.

Kortingen
In het stuk keert de Tafel van Zes zich fel tegen de volgens hem buitenproportionele kortingen die het kabinet de kunstsector wil opleggen. Volgens de kunstwereld kan door de bezuinigingen van 200 miljoen euro per jaar geen effectief cultuurbeleid worden gevoerd. De hond bijt in zijn eigen staart, constateert de Tafel van Zes: pluriformiteit, toegankelijkheid en innovatie van cultuur zijn niet te realiseren door de grote bezuinigingen.

Maar, schrijft de Tafel van Zes, ook bij proportionele bezuinigingen staan de cultuur ingrijpende keuzes te wachten. 'Op de keper beschouwd worden in het door ons geschetste cultuurbeleid de parameters die de toegang tot overheidsfinanciering regelen, aangescherpt en verfijnd. De drempel (en daarmee de onderlinge concurrentie) wordt hoger.'

Publieke belang
Volgens de Tafel van Zes moet het publieke belang bij subsidiëring van kunstinstellingen altijd voorop staan. De kunstwereld moet zich veel meer op de samenleving gaan richten. Er moet meer worden samengewerkt met marktpartijen, private financiers of maatschappelijke organisaties.

Het oordeel over de artistieke waarde van kunst heeft niet langer prioriteit bij de beslissing om wel of niet te subsidiëren. Naast het huidige systeem van peer review (beoordeling door anderen uit de kunstwereld) moet ook de meerwaarde van een instelling ten opzichte van anderen, de partners die zij weet te vinden en de mate van creativiteit mee gaan tellen.

Onafhankelijk advies
Over de huidige basisinfrastructuur (BIS), de kern van de gesubsidieerde kunst, moet volgens de Tafel van Zes een onafhankelijk advies komen. Nu kent de BIS 180 vier- en langjarige instellingen en 7 cultuurfondsen. Wie niet in de basisinfrastructuur wordt opgenomen, zou volgens de Tafel van Zes op zoek moeten naar veel meer financieringsbronnen dan alleen subsidies, zoals garanties, leningen en microkredieten. Ook hier legt de Tafel van Zes de nadruk op maatschappelijk bereik en medefinanciering door andere partijen. Onder meer ondernemerschap en crowdfunding zijn daarbij belangrijk.

Een Kamermeerderheid van VVD, PVV en CDA is het eens met het plan van staatssecretaris Halbe Zijlstra om geplande cultuurbezuinigingen al in 2013 in te voeren. Dat bleek 23 maart in een overleg in de Tweede Kamer. Zijlstra wilde aanvankelijk een nieuwe subsidieperiode per 2014 laten ingaan, maar onlangs kwam hij met het plan dat met een jaar te vervroegen om de vierjarige subsidiecyclus van het Rijk beter te laten aansluiten bij die van gemeenten en provincies. Coalitiepartijen zijn het daarmee eens, maar oppositiepartijen zien liever dat de instellingen meer tijd krijgen om zich voor te bereiden op minder of geen subsidie.